De St Willibrorduskerk is een van de gaafst bewaarde voorbeelden van de Utrechtse school van de neo-gotiek. Het gebouw werd tussen 1875 en 1879 onder architectuur van de uit Amsterdam afkomstige Alfred Tepe gebouwd. De kerk ligt vrijwel geheel verscholen in de omringende bebouwing. Het bijzondere, volledig bewaard gebleven en ruime interieur (waarvan de restauratie in 2005 werd afgerond), komt voor de bezoeker dan ook als een volslagen verrassing. De meubilering van de kerk werd grotendeels verzorgd in het atelier van de Duitse beeldhouwer W.F. Mengelberg, die - net als Tepe - ervaring had opgedaan bij de restauratie van de Dom in Keulen. De oudere glas-in-loodramen zijn van Heinrich Geuer en veel smeedwerk komt uit de ateliers van Gerard en Jan Brom en ijzersmid Kniep. Op de preekstoel en in de gebrandschilderde ramen van de zuidelijke wand zijn vele afbeeldingen uit het leven van Willibrord te vinden.